Trombon, entonasyonu icracının anlık kararına bırakan az sayıdaki çalgıdan biridir. Bu, sabit perdeli çalgılara göre büyük bir serbestlik sağlar ama sürekli dikkat ister.
Birinci düzeltme alanı doğuşkan sapmalarıdır. Aynı konumda çalınan seslerin bir bölümü doğal olarak tiz, bir bölümü pes gelir.
Bu sapmalar bilinen ve öngörülebilir sapmalardır; icracı konumu buna göre birkaç santim kaydırır.
İkinci alan armonik bağlamdır. Bir akorun içindeki üçlü ses, saf duyulması için biraz aşağı çekilir.
Bu düzeltme özellikle bakır grubu ve topluluk icrasında belirleyicidir; tek başına çalarken fark edilmez.
Üçüncü alan sıcaklıktır. Soğuk bir çalgı pes duyulur; ısındıkça tizleşir ve ana akort borusu buna göre ayarlanır.
Çalışma yöntemi referansla çalmaktır. Uzun sesler sabit bir referansa karşı çalınır ve sapma yönü not edilir.
İkinci aşamada iki kişilik çalışmaya geçilir; iki trombon aynı sesi çalar ve titreşim duyulmayana kadar ayarlanır. Bu ikili çalışma, tek başına yapılan alıştırmalardan çok daha hızlı sonuç verir. Derslerimizde entonasyon çalışması referanslı uzun ses ve ikili çalma yöntemiyle yürütülür.