Bas trombonlarda genellikle iki ek valf bulunur ve bunun nedeni ilk bakışta anlaşılmaz. Tek valfli bir trombonda, pes bölgede belirli bir aralık çalınamaz hâle gelir. Bu boşluk, sürgünün fiziksel uzunluğunun yetmemesinden doğar; gereken konum sürgünün ulaşabildiği mesafenin ötesindedir.
İkinci valf tam olarak bu boşluğu kapatmak için eklenmiştir. Devreye girdiğinde boru daha da uzar ve eksik sesler erişilebilir olur.
İki valf iki farklı biçimde bağlanabilir. Bağımlı düzende ikinci valf yalnız birincisi açıkken çalışır.
Bağımsız düzende ise ikisi ayrı ayrı ve birlikte kullanılabilir; bu, alternatif konum sayısını belirgin biçimde artırır. Bağımsız düzenin üstünlüğü hızlı pasajlarda ortaya çıkar; hareket ekonomisi artar.
Bedeli ise ağırlık ve hava direncidir. Daha çok boru, daha çok nefes tüketimi demektir.
Kursiyer için pratik sonuç şudur: valf düzeni, çalınacak repertuvara göre seçilir. Orkestra repertuvarı bağımsız düzenden belirgin biçimde yararlanır; topluluk ve eşlik ağırlıklı kullanımda tek valf çoğu zaman yeterlidir. Derslerimizde bas trombona geçişte valf düzeni ve konum şeması ayrı bir başlık olarak çalışılır.