Bando geleneği, trombonun en yaygın kullanıldığı alanlardan biridir ve kendine özgü koşullar taşır.
Birinci koşul ortamdır. Açık havada ses yayılır ve yankı bulunmaz; ince ayrıntılar duyulmaz.
Bu nedenle icra sadeleşir: artikülasyon belirginleşir, süsleme azalır, ses düzeyi yükselir.
İkinci koşul harekettir. Yürüyerek çalmak nefes düzenini doğrudan etkiler; adım ve nefes birlikte planlanır.
Üçüncü koşul çalgı tutuşudur. Sürgü öne doğru uzandığı için trombon, bandoda konum bakımından özel bir yer ister.
Sıralamada trombonlar genellikle ön sıralarda ya da kenarda durur; aksi hâlde sürgü önündeki kişiye çarpar.
Dördüncü koşul dayanıklılıktır. Bando programları uzundur ve ara azdır; dudak ekonomisi belirleyici hâle gelir.
Bu nedenle bando repertuvarında dinlenme noktaları önceden planlanır ve gereksiz yerlerde çalınmaz. Beşinci koşul ise nota tutmadır; yürürken küçük boyutlu nota kullanılır ve repertuvar büyük ölçüde ezberlenir. Ezber, bandoda bir tercih değil pratik bir zorunluluktur. Derslerimizde bando repertuvarı çalışan kursiyerlerde ezber ve dayanıklılık ayrı başlıklar olarak ele alınır.